فصل سبز شعر من
فصل آغاز طلوعی دگر است
فصل بیداری من از ضربانهای تهی!
واژه ها در تپش ثانیه ها گم شده اند
و صدای من از اعماق زمین می آید
نقشها ... حجمها ... رنگها
همه از روز دگر می گویند
دست دیروز دگر بسته شده
اینجا نیست
روزها می گذرند
این کلامی نو نیست
من
به دنیای جدیدی رفتم!
و رسیدم به آمیزش نیلوفر و صبح
و رسیدم به بیداری یک شب پره از پیله ی خواب
من به تکرار یقین آوردم
و به پرواز ایمان ...
و در آغاز خزان
واژه ها پایان یافت
پس از آن ... عریانی ست ...

 

هیچ حسی در وجودم نیست
نه غمگینم، نه خوشحالم
نه در فردا، نه در دیروز، نه در حالم
نه بی انگیزه و بی رگ
نه سرزنده، نه سرحالم
نه سرشار از طلوع و صبح و یکرنگی
نه لبریز از غروب و رنگ بی رنگی
نه تکرارم، نه بیمارم
نه مبحوسم، نه آزادم
نه خاموشم، نه دیوانه
نه خسته از شب و جاده
فقط یک چیز در قلبم ...

... کمی از تو به جا مانده ...