 |
 |
 |
حس و حال غریبیه ...
یا شایدم حس و حال همیشگیه ...
و من غریبم ...
کدوم ...
نمی دونم ...
نمی خوامم بدونم ...
مهم اینه که جور دیگری به برگ زرد بارون خورده خیره میشم ...
اون در نظرم شایشته ی ترحم ...
و انسان ...
لایق تنفر ...
تا کی موندگاره نمی دونم ....
حس و حالو میگم ! ...
و تو متنفر می شوی از خودت
آنگاه که دیگری را متنفر می کنی
و تو خراب می شوی در خودت
آنگاه که دیگری را خراب می کنی
و تو مایوس می شوی از خودت
آنگاه که دیگری را مایوس می کنی
و تو میمیری ...
...
باز هم تو مرده ای!
اشک منو در میاری ... فقط به این بهونه که خودخواهم ؟ ...
ببخشید منو ... چند روز قرص نداشتم ...
حالا حیوون خونگیتون ۱۰۰ تا قرض واسه ۱۰۰ روز داره ...
۱۰۰ روز رام شدم ... خوبه نه ؟ ...
دیگه اشکمو در نیار ...
چه خودخواه هستم ... چه نیستم ...
مخصوصا وقتی قرصی برای خوردن ندارم ...
حیوون خونگیتون اینقدر براتون ارزش نداره ؟
