شنبه 30 خرداد ماه سال 1383
من دلم میخواهد
حد بودن به عدم میل کند
همه دنیا سر جایش،
من دلم میخواهد ...
زیر سمهای سمندی که سوارش هر دم
از من آواز سلامی میخواست
روی دشتی که در آن مردم بی کاره ئ شهر
از من خسته و بی نور امید
قصه ای تازه طلب میکردند
روی خاک لحظه های هرزه ...
چه غریب افتاده
جسم خون آلودش
زیر چنگال ندایی که از آن دور زمان
میزد هر لحظه به من طعنه که هان!
پس کجا گم شده است، شوق خندیدن تو ؟
می کشم من جسدش را بر خاک
پشت دیوار بلند نیستی
تا سپارم بدنش را به صدا
لیک
باز خواهم گشت بدان!
تا زنم خنجر فریادم را
به تو که یکه سوار همه ئ زندگی ام را کشتی ...
شعری از ...
|
|
